Aannemingsbedrijf M

Sommigen waren bijna vergeten waarom we ook al weer in Praag waren: voor drie concerten. Op maandag de 27ste stond de eerste op het programma, en op wat voor een lokatie... Wie Praag kent weet dat er een centraal gelegen plein is omringd door schitterende oude gebouwen en ook het zgn. 'werelduurwerk'. Aan dit plein, waar zich dagelijks duizenden mensen verzamelen staat de Church of St. Nicholas, en het was precies déze locatie waar we ons eerste concert mochten geven.

--daar staan we dan, tussen de grote concertnamen. Ze zullen het weten, daar in Praag--

Om er te komen was nog een heel gedoe. De bus moest op 500 meter van de kerk blijven staan en alle instrumenten, muziek en kleding moesten naar de kerk gesjouwd of gerold worden. Vooral Ane had de pest in, hoe kreeg hij 'zijn' vier pauken in de vrede naar de kerk getransporteerd, tussen alle verkeer door? Met de nodige inspanning stond alles in concertopstelling en konden we beginnen.

--'boer met kiespijn' Ane onderweg met de eerste pauk--

Wat een kerk, wat een schitterend bewaard gebleven interieur. Wat een nagalm ook... Met zoveel echo hadden we nog niet eerder gespeeld, en veel details gingen dan ook verloren. Het programma dat door Marten was uitgezocht was een combinatie van rustig en wat ruiger werk plus alle solostukken. Call of the Cossacks kwam niet uit de verf, maar rustige nummers als Hymn to the Fallen juist weer wel. Hoogtepunten waren de solowerken. Klaas speelde echt top in Introduction & Burlesque, Syde was op dreef in The Holy Well en ook Perhaps Love met een saxduet van Siemy en Reina was prachtig. De jongens van het slagwerk mochten even helemaal los gaan in Fascinating Drums, maar Marten hield ze - vanwege de wat klassieke entourage met die rottige nagalm - kort in de afsluitende drumsolo.

--in deze schitterende entourage was het prachtig spelen, maar de overakoestiek verhinderde een muzikaal optreden--

De kerk was redelijk gevuld, mede dankzij het 'propwerk' van de hardcore fans van De Bazuin. Ondanks de voor ons grote orkest slechte akoestiek konden de aanwezigen de muziek waarderen. Van de organisatie ontvingen we een oorkonde - Vrienden Voor Het Leven - en enkele fraaie dankwoorden.

De muzikale spits was er af, en we hadden nog twee mooie optredens in dit heerlijke land voor de boeg!

[trivia] opmerkelijke uitspraken en 'brike setten'

Anneke N. tegen Fokje - die zeven-en-een-half maand zwanger is: “Fokje, wy hawwe respekt foar dy, wy hawwe hielendal net lêst fan dy”
Siemy Anne, na een uurtje op het terras en een reisje met de metro zonder toilet: “Ik moat sa noadich pisje as in hûn dy’t twa dagen net útlitten is”
Janna zoekt al drie dagen tevergeefs om ‘Pragische slippers’
Klaske, die de alom aanwezige negermatrozen waren opgevallen die toeristen naar rondvaarten moeten lokken en een neprondvaartboot op de Moldau zag varen: “Hé, de marine is hjir ek”. Gelukkig wist Ane (zonder opzoeken) dat er binnen een straal van 1500 kilometer geen zee te bekennen is
Jan wordT Jan Papparazi genoemd omdat hij als een Japanse toerist rondloopt en ‘paparazzi’ volgens de Bonnema’s het japanse woord voor fototoestel is [edit: het betekent persfotograaf]
Trinus: “het is hier Praagtich”
Douwe, die al drie kwartier als een rijke Duitser aan het chillen is aan de rand van de geiser in Karlovy Vary en kijkt naar de waterstraal die om de twee seconden uit de grond spuit: “ik fyn dit wol fascinerend”
van het Tsjechisch waarin onze gids onze concerten aankondigt verstaan en begrijpen we echt geen hout, maar 'Swatty, Swatty, Swatty' ZAL DAN WEL 'Holy, Holy, Holy' zijn in het Tsjechisch
Anneke N. die ons wel even naar een bruisende winkelstraat zou leiden en ons via een metro- en tramtrip van vijf kwartier op vierhonderd meter van ons vertrekpunt deed uitkomen.

--het kost vijf kwartier openbaar vervoeren, maar dan heb je ook wat--

--dit krijgt Simone zelfs niet meer rechtgemasseerd, de fysiotherapeut is al geboekt--

DINSDAG 28 APRIL 2009

ontdek je plekje: Karlovy Vary

Op dinsdag stond een trip naar Karlovy Vary op het programma, met als officieel hoogtepunt het concert in het nabij gelegen Sedlec. Maar ook het toeristische deel mocht er zijn. Karlovy Vary (of Karlsbad) is van ouds een kuuroord voor vorsten en hoge pieten in kunst en cultuur. Wij waren er dus geheel op onze plaats.

Het stadje is één en al monumentaal gebouw in een prachtige maar ook enigszins kitscherige stijl, gebouwd rond om bronnen met genezend water. Waar je ook kijkt staan imposante huizen en hotels, alsof je door een ansichtkaart loopt. Het stadje wordt momenteel gedomineerd door rijke Russen - het Russisch heeft zelfs het Engels van de menukaarten verdreven.

Een impressie van een heerlijk middagje lanterfanten vol met ah's en oh's in Karlovy Vary.

--in veel gebouwen van Karlovy Vary zijn opnamen gemaakt voor de James Bondsma-film Casino Royale--

--de palmbomen zijn niet inheems, terwijl we rondliepen werden ze na een winterverblijf elders overal in het stadje neergezet--

Bazuin familie-nieuws!

Op 28 april was er niet alleen muzikale vreugde, ook in de Bazuinfamilie konden we weer een feestje vieren...

Wil je opa of oma worden, ga dan naar Praag... Tijdens het avondeten vernamen we dat Geert en Elze opnieuw opa en oma geworden zijn, dat is al het tweede Bazuinkleinkind deze week. De kleindochter heet Merel, en is het tweede kindje van Daniël en Carola Kuitert, en geboren op 28 april om kwart over twee 's middags. Ook op dit tweede Praagreiskleinkind een hartelijke proost.

--we kregen van Daniël en Carola een prachtige foto van de kleine Merel!--

--opa Geert en oma Els (en pake Auke): proost!--

fantastisch concert in Sedlec (nabij Karlovy Vary)

Het tweede concert was indrukwekkend voor de toeschouwers en inspirerend voor de muzikanten. Na een dagje sight-seeing in Karlovy Vary, een schitterend kuuroord, reden we naar de concertlokatie voor een benefietconcert. De kerk bleek zwaar in verval, en pas onlangs begon de opknapbeurt. Voor de renovatie is ongeveer 40 miljoen kronen nodig, omgerekend 1.6 miljoen euro. Met subsidies en acties - als dorpsbewoners met kerken die opgeknapt moeten worden weten we hoe zoiets werkt - wordt geprobeerd de kerk weer wind- en waterdicht en toonbaar te maken. We maakten ons zorgen over de akoestiek, omdat het weer zo'n grote ruimte was, maar het bleek een stuk beter dan in de Nicolaas-kerk waar we gisteren optraden.

Sedlec is een klein dorp op ongeveer vijftien kilometer afstand van Karlovy Vary, en ons concert bleek echt een uitje voor de lokale bevolking. In grote getale kwamen ze binnen, met kussens en dekens. Wij wisten al snel waarom. Het was stervenskoud in de kerk, de winterkou was door dikke muren binnengebleven, terwijl het buiten al volop lente was met heerlijke temperaturen.

Het verhinderde ons niet een spetterend concert te verzorgen, met hetzelfde programma als gisteravond. Muzikale hoogtepunten waren Hymn to the Fallen, met dit maal wél een loepzuivere saxsectie, en The Holy Well, met een schitterende solo van Syde. Samen met Simone vierde hij met dit optreden hun negenjarig huwelijk. Mooi. Voor de toeschouwers was de mars die we zelf eigenlijk een beetje overbodig vinden, Fanfarovy Pochod, een topper waar ze zich de handen voor warm applaudiseerden.

--Klaas overtrof zijn prestatie van maandag in Praag met een superieur gespeeld Burlesque--

Het publiek vond het schitterend. Eén bezoeker was zo enthousiast dat hij beeld en geluid live doorzond naar familie met zijn mobiele telefoon. Met een staande ovatie en een toegift konden we dit nieuwe hoogtepunt in onze Praagreis afsluiten.

--op de foto ziet het er nog redelijk uit, maar de kerk heeft veel achterstallig onderhoud. Voor ons een heerlijk en 'dankbaar' concert in deze bijzondere ambiance--

[trivia] wat we vergeten waren en/of verdrongen hadden...

Tijdens de lange busrit naar Karlovy Vary, waarover elders meer, bedachten we nog verschillende dingen die vermeld moeten worden...

op de heenreis moesten we na twintig minuten al een paniekstop maken omdat Pyt dacht dat hij zijn medicijnen vergeten was; die lagen dus in de ándere bus. Terwijl we in Leeuwarden al een stop maakte bedacht Grietje zich dat we in Tsjechië wel een ID-kaart nodig hadden, 'heb ik die bij me', 'hee PER ONGELUK dus wel'. Tsja...
buschauffeur Harry maakte een stop bij de grens tussen West- en Oost-duitsland en vertelde ons horrorverhalen over de grenscontrole, van toen hij nog op Berlijn reed, nog maar twintig jaar geleden. Een deel van de grensovergang is bewaard gebleven, het leek meer op een concentratiekamp dan op een grenspost:
en we hebben een lijstje van vergeten spullen: 1) Ane vergat voor het eerste concert zijn zwarte schoenen en stond DUS met bergschoenen achter de trommels, 2) we zagen Klaske op sokken terug naar de bus rennen, ook iets met schoenen en vergeten, en 3) Siemy Anne vergat haar t-shirt voor het tweede concert en moest in de jas van haar beppe optreden. [edit1: is dat niet allemaal familie van elkaar?] [edit2: kon Ane niet in de zwarte schoenen van beppe optreden?]
tijdens de maandagexcursie was er een vluchtige ontmoeting met de nieuwe topman van ABN AMRO. Gerrit Zalm himself had interim het interimmen even tijd voor een lang weekend Praag. Maar de ogen van De Bazuin hebben hem gespot! We zagen Zalm in de straatjes van Praag, in het straatjesdoolhof tussen het centrale plein en de Karelsbrug. Toen we hem nariepen draaide hij zich om en wuifde beleefd.

WOENSDAG 29 APRIL 2009

De Bazuin voltooit oplopende concertreeks in 'Simon & Juda'

Het derde concert van de Praagreis van De Bazuin was de overtreffende trap in de reeks van drie. De concertzaal Simon & Juda was niet alleen de mooiste locatie, had niet alleen de mooiste akoestiek en entourage, de lekkerste stoelen, het mooiste licht, de beste temperatuur - maar vandaag vooral de mooiste muziek die er met fanfare-instrumenten gemaakt kan worden. De Bazuin steeg met dit concert op onderdelen werkelijk boven zichzelf uit en liet de aanwezigen - maar ook de korpsleden zelf - huiveren van genoegen.

Dirigent Marten Miedema had voor de gelegenheid Holy, Holy, Holy vervangen door het wereldser Evening on the Lake en Fanfarovy Pochod door het meer profane Kingdom of God. Het bleek een succeswissel. Bij Evening on the Lake speelden de jeugdige solisten Simone B en Klaas B jr. alsof de rijkelijk in de kerk aanwezige engelen een loepzuiver lied zongen. Ook Hymn to the Fallen, ook de vorige avonden al een hoogtepunt, deed met briljant samenspel de heiligenbeelden tranen van verrukking huilen.

Simon & Juda is een perfecte concertzaal, een kerk die ook gebruikt wordt voor audio-opnamen. In 1999 is het voormalige Godshuis geheel gerestaureerd, maar is nadien wel getroffen door een overstroming van de Moldau - het water stond toen een meter hoog. De akoestiek is voortreffelijk, en het plaatje mag er zijn, met alle barokke versieringen en beelden. Een ervaring om nooit te vergeten.

In de snellere nummers liet de fanfare her en der wat liggen, maar alle gedragen en solonummers waren fantastisch, en werden beter dan ooit tevoren uitgevoerd. De Bazuin speelde met een beleving die het het afgelopen jaar niet eerder had meegemaakt, alsof de Praagreis diepe lagen van inspiratie en teamgeest had aangeboord die maanden verstopt hadden gezeten.

Het was een waardige afsluiter van de eerste internationale studie- en concertreis van De Bazuin, een nieuw hoogtepunt in de rijke geschiedenis van deze dorpsfanfare met grootsteedse allure.

--in deze fantastische entourage mocht De Bazuin boven zichzelf uitstijgen in een magnifiek concert--

(ok ok, dit stukje is misschien wat over the top, maar het was gewoon errug goed - en druk dat maar eens in gewone woorden uit)

bootreis over de Moldau perfecte afsluiting van Praagreis De Bazuin

Met een tocht met partyboot Taurus over de Moldau sloten we onze Praagreis af. Na het geweldige concert van vandaag, waar iedereen meer dan tevreden over was, gingen we met een buitengewoon goed gevoel aan boord. Zelfs de enige echte bui van de afgelopen drie, vier dagen, die ons overviel toen we op de boot stonden te wachten, kon ons humeur niet bederven.

Het eten was goed, het riviertochtje was fijn, het bier was lekker, het zicht op de fraai verlichte stad - alles zat mee.

--vanaf de Taurus hadden we een imposant uitzicht op de mooi uitgelichte gebouwen aan de oevers van de Praagse Moldau--

Na afloop volgde de terugtocht met de metro, zelfs dat is met de Bazuinfamilie een hele happening. De ploeg splitste zich over twee metro's met verschillende aankomsttijden. De eerste groep van ca. dertig man verraste de tweede met een hartstochtelijk lied op de trappen van station Vysocanska, een echt fotomomentje voor alle aanwezige Japan- en Chinatoeristen, en een wegpinkertje voor de tweede groep Bazuinvrienden. Cool.

[trivia] opmerkelijke uitspraken en 'brike setten' (2)

terwijl Klaas B jr de bus instapt spat er een pakje sap open en het druipt uit zijn tas, precies in de ingang van de bus. Simone B aarzelt: 'Wat moatte wy no?'. Siemy duwt haar de bus in: 'Der is aanst wol in mem dy't it oprommet...'
vanuit de metro stappen we met een enorme groep de roltrap op. Kort nadat Jabik en Jakob op de roltrap stappen komt het dingen hortend en stotend en krakend tot stilstand. Bijna iedereen schrikt zich een ongeluk, het voelt eng en het klinkt alsof het ding op instorten staat. Die gezichten! Jabik en Jakob springen als jonge antilopes van de trap en maken zich uit de voeten. Alleen Syds, werktuigbouwkunde he, blijft ijzig kalm: 'Hy rint oer it tandwiel'. [edit: het is toch vrouwen en kinderen eerst, J & J?]
volgens Trinus heeft onze gids vroeger een bepaald soort Oost-europese films nageschronyseerd [edit: nagevraagd en het klopt: natuurfilms, specialiteit zuchtbeestjes en steunbeertjes]

it waar yn Praach, seit Pyt

Concertprogramma De Bazuin in Praag

Aankomst in Praag

Praag sfeervol bij nacht

geboren: Jorrit Auke!

De Bazuin concerteert op unieke lokatie